Οι barbarians, χαρακτηρίζονται από την οργή τους: αχαλίνωτη, αβίαστη και τη βάναυση μανία τους. Πέρα από ένα απλό συναίσθημα, ο θυμός τους είναι η αγριότητα ενός απειλούμενου αρπακτικού, η αδυσώπητη επίθεση μιας καταιγίδας, η ανατριχιαστική αναταραχή της θάλασσας. Για μερικούς, η οργή τους πηγάζει από μια μέθεξη με άγρια ζωικά πνεύματα. Άλλοι την αντλούν από μια δεξαμενή θυμού σε έναν κόσμο γεμάτο πόνο. Για κάθε barbarian, η οργή είναι μια δύναμη που δεν τροφοδοτεί μόνο μια τρέλα μάχης, αλλά και ασυνήθιστα αντανακλαστικά, ανθεκτικότητα και επίδειξη δύναμης.

Ο βάρδος είναι αυθεντία στο τραγούδι, την ομιλία και τη μαγεία που περιέχουν. Οι βάρδοι λένε ότι το πολυσύμπαν δημιουργήθηκε με λόγια, ότι τα λόγια των θεών του έδωσαν μορφή και ότι ο απόηχος αυτών των αρχέγονων Λέξεων της Δημιουργίας αντηχεί ακόμα σε όλο το σύμπαν. Η μουσική των βάρδων είναι μια προσπάθεια να αρπάξει και να αξιοποιήσουν αυτούς τους απόηχους, οι οποίοι είναι διακριτικά συνυφασμένοι με τα ξόρκια και τις δυνάμεις τους.

Η θεϊκή μαγεία (Divine magic), όπως υποδηλώνει και το όνομά της, είναι η δύναμη των θεών, που απορρέει από αυτούς στον κόσμο. Οι κληρικοί είναι αγωγοί αυτής της δύναμης, που την εκδηλώνουν ως θαυματουργά αποτελέσματα. Οι θεοί δεν χορηγούν αυτή τη δύναμη σε όλους όσους την αναζητούν, αλλά μόνο σε εκείνους που επιλέγονται για να εκπληρώσουν ένα υψηλό λειτούργημα.

Οι Druids σέβονται πάνω απ‘ όλα την φύση, αποκτώντας τα ξόρκια και άλλες μαγικές δυνάμεις είτε από τη δύναμη της ίδιας της φύσης είτε από μια θεότητα φύσης. Πολλοί Druids επιδιώκουν μια μυστικιστική πνευματικότητα υπερβατικής ένωσης με τη φύση και όχι αφοσίωση σε μια θεία οντότητα, ενώ άλλοι υπηρετούν θεούς άγριας φύσης, ζώων ή στοιχειωδών δυνάμεων. Οι αρχαίες παραδόσεις των Druids είναι κάτι που ονομάζεται Παλαιά Πίστη, σε αντίθεση με τη λατρεία των θεών στους ναούς και τα ιερά.

Ιππότες, κατακτητές, βασιλικοί πρωταθλητές, επίλεκτοι πολεμιστές, σκληροί μισθοφόροι και ηγέτες των ληστών, όλοι χαρακτηρίζονται από την απαράμιλλη ικανότητα στα όπλα και στις πανοπλίες και από την βαθιά γνώση των δεξιοτήτων της μάχης. Είναι εξοικειωμένοι με τον θάνατο, έτοιμοι να τον συναντήσουν και να τον κοιτάξουν προκλητικά στα μάτια.

Μικρά περιτειχισμένα περιβόλια στολίζουν τα τοπία των κόσμων του D&D, μικροσκοπικά καταφύγια από τη ροή της συνηθισμένης ζωής όπου ο χρόνος φαίνεται να παραμένει σταθερός. Οι monks που ζουν εκεί αναζητούν προσωπική τελειότητα μέσα από περισυλλογή και αυστηρή εκπαίδευση. Πολλοί μπήκαν στο μοναστήρι ως παιδιά, τους έστειλαν να ζήσουν εκεί οι γονείς τους όταν πέθαναν, όταν δεν μπορούσαν να βρουν τρόφιμα για να τους στηρίξουν ή ως αντάλλαγμα για κάποια καλοσύνη που είχαν κάνει οι monks για τις οικογένειές τους.

Ένας paladin ορκίζεται να υπερασπίζεται τη δικαιοσύνη και το σωστό, να αντιστέκεται στο πλευρό του καλού ενάντια στο άδικο και να κυνηγά τις δυνάμεις του κακού όπου κι αν κρύβονται. Διαφορετικοί paladins επικεντρώνονται σε διάφορες πτυχές του σκοπού της δικαιοσύνης, αλλά όλοι δεσμεύονται από τους όρκους που τους δίνουν την εξουσία να κάνουν το ιερό τους έργο. Αν και πολλοί paladins είναι αφιερωμένοι στους θεούς του καλού, η δύναμη ενός paladin προέρχεται τόσο από τη δέσμευσή του απέναντι στη δικαιοσύνη όσο και από έναν θεό.

Πολεμιστές της ερημιάς, οι Rangers ειδικεύονται στο να κυνηγούν τα τέρατα που απειλούν τoυς πυλώνες του πολιτισμού – είτε πρόκειται για ανθρωποειδείς επιδρομείς, επιθετικά θηρία και τερατουργήματα είτε για τρομερούς γίγαντες και θανάσιμους δράκους. Μαθαίνουν να παρακολουθούν το θήραμα τους, όπως ένα αρπακτικό, κινούνται κρυφά μέσα στην ερημιά και κρύβονται μέσα σε χαμόκλαδα και ερείπια. Οι Rangers εστιάζουν την εκπαίδευσή τους στην μάχη, σε τεχνικές που είναι ιδιαίτερα χρήσιμες εναντίον των χειρότερων εχθρών τους.

Κάθε πόλη και κωμόπολη έχει έναν Rogue. Οι περισσότεροι ανήκουν στα χειρότερα στερεότυπα της κοινωνίας, βγάζοντας τα προς το ζην ως διαρρήκτες, δολοφόνοι, εκτελεστές και απατεώνες. Συχνά, αυτοί οι κακοποιοί είναι οργανωμένοι σε συντεχνίες ή οικογένειες εγκληματιών. Πολλοί Rogues λειτουργούν ανεξάρτητα, αλλά ακόμη και τότε, μερικές φορές προσλαμβάνουν μαθητευόμενους για να τους βοηθήσουν στις βρωμοδουλειές.

Η μαγεία είναι κομμάτι κάθε sorcerer, κατακλύζει το σώμα, το μυαλό και το πνεύμα με μια ανεκδήλωτη δύναμη που περιμένει να αξιοποιηθεί. Μερικοί sorcerers ασκούν τη μαγεία που πηγάζει από μια αρχαία γενιά η οποία αναμείχθηκε με τη μαγεία των δράκων. Άλλοι φέρουν μέσα τους μια ωμή, ανεξέλεγκτη δύναμη, μια χαοτική καταιγίδα που εκδηλώνεται με απροσδόκητους τρόπους.

Άγρια και αινιγματική, ποικίλη σε μορφή και λειτουργία, η δύναμη της μαγείας προσελκύει τους μαθητές που επιδιώκουν να κυριαρχήσουν τα μυστήρια της. Μερικοί φιλοδοξούν να γίνουν όπως οι θεοί, διαμορφώνοντας την ίδια την πραγματικότητα. Αν και ένα τυπικό ξόρκι απαιτεί απλώς την έκφραση κάποιων περίεργων λέξεων, κάποιων φευγαλέων χειρονομιών ή και μερικές φορές ένα σύνολο εξωτικών υλικών, όλα αυτά δεν είναι ούτε ένα μικρό δείγμα από την εμπειρία που έχει αποκτήσει ο wizard μετά από χρόνια μαθητείας και αμέτρητες ώρες μελέτης.

Ως κυρίαρχοι των εφευρέσεων, οι artificers χρησιμοποιούν την εφευρετικότητα και τη μαγεία για να ξεκλειδώσουν εξαιρετικές δυνατότητες στα αντικείμενα. Βλέπουν τη μαγεία ως ένα πολύπλοκο σύστημα που περιμένει να αποκωδικοποιηθεί και στη συνέχεια να αξιοποιηθεί στα ξόρκια και τις εφευρέσεις τους. Οι artificers χρησιμοποιούν μια ποικιλία εργαλείων για να διοχετεύσουν την απόκρυφη δύναμή τους. Για να εκτελέσει ένα ξόρκι, ένας artificer μπορεί να χρησιμοποιήσει τα σύνεργα ενός αλχημιστή ώστε να δημιουργήσει ένα ισχυρό ελιξίριο, τα σύνεργα ενός καλλιγράφου ώστε να χαράξει μια σφραγίδα δύναμης ή τα εργαλεία ενός τεχνίτη ώστε να κατασκευάσει ένα φυλαχτό.